CPU تقريباً گرانقيمت ترين و در عين حال سخت كوش ترين بخش يك كامپيوتر مي باشد ، همين دو ويژگي آشنايي با چگونگي كار كرد CPU را جالب مي كند. در اين مقاله قصد نداريم به مسايل پيچيده و بحث هاي خاص فني بپردازيم بلكه مي خواهيم با توضيحاتي نسبتا ساده شما را با نحوه عمكرد و اصطلاحاتي در خصوص پردازنده ها آشنا سازيم.

عناصر تشكيل دهنده CPU
CPU ، اين قطعه كوچك اما بسيار پيچيده چيزي نيست جز يك مجموعه بسيار بزرگ از ترانزيستور ها.
اما ترانزيستور چيست ؟ به بيان بسيار ساده ، ترانزيستور از سه سيم تشكيل شده است كه يكي ولتاژ به آن وصل است و دو سيم ديگر نيز حامل جريان مي باشند. اگر ولتاژ قطع شود در پي آن جريان نيز قطع خواهد شد در حقيقت ترانزيستور مانند يك سوئيچ ساده اما بسيار كوچك عمل مي كند.
 يك ترانزيستور به تنهايي كار خاصي انجام نمي دهد بلكه زماني كه تعدادي از آنها در كنار يكديگر قرار دهيم مي توان عمليات خاصي را توسط آنها انجام داد .با كنار هم قرار گرفتن ترانزيستورها مي توان گيت هاي منطقي ايجاد نمود كه توسط آنها اعمال منطقي ( Logical ) انجام مي شود .
به عنوان مثال جدول 1 نحوه عمل گيت XOR ( Exclusive OR ) را نشان مي دهد . خروجي گيت هنگامي 1 است كه فقط يكي از ورودي ها حامل ولتاژ ( 1  ) باشد.

 

Y X Z
0 0 0
0 1 1
1 0 1
1 1 0

 

جدول 1

 

حال ولتاژها را مانند اعداد دودويي در نظر بگيريد كه روشن ( ON ) به معناي 1 و خاموش ( OFF ) به معناي 0 است.
اكنون اعداد باينري را به ورودي گيت XOR مي دهيم. اگر هر دو ورودي 0 يا هر دو 1 باشد خروجي نخواهيم داشت يعني خروجي OFF مي باشد ( به جدول 1 توجه نماييد) و اگر فقط يكي از ورودي ها 1 باشد خروجي برابر 1 يعني روشن ( ON ) مي شود.
با در نظر گرفتن مثال فوق و به در صورتيكه از گيت هاي بيشتري در آن قسمت استفاده شود مي توان عمليات منطقي و رياضي مانند جمع ، تفريق ، ضرب و تقسيم را توسط ترانزيستورها و گيت ها انجام داد كه اساس كار CPU است.
اكنون كاري كه سازندگان CPU مثلاً AMD يا Intel انجام مي دهند عبارت است ازكنار هم قرار دادن ترانزيستورهاي بسيار زيادي ( بالغ بر 230 ميليون ترانزيستور ) براي انجام اعمال بسيار پيچيده تر كه دقيقا بر پايه همين علوم ساده استوار مي باشد.

مراحل كاري CPU
اگر كمي بيشتر پيش برويم مطالب زياد و مشتركي بين  CPU هاي مختلف باقي مي ماند كه قابل بحث مي باشد مانند ثبات ها ( Register ) كه قطعه بسيار كوچكي از جنس حافظه مي باشند و مي توانند نتايج اعمال منطقي را در خود ذخيره كنند.
 CPU هاي مختلف داراي رجيسترهاي گوناگون مي باشند. بعضي از رجيستري ها براي نگهداري نتايج اعمال استفاده مي شود و بعضي ديگر به عنوان اشاره گر و برخي نيز براي اهداف ديگر مي باشند. بعنوان مثال رجيستر AX براي نگهداري نتيجه يك عمل دودويي منطقي يا رياضي بكار مي رود و رجيستر Program Counter   ( PC ) يك اشاره گر است كه بايد به دستوري كه در لحظه بعد توسط CPU اجرا شود اشاره كند. براي انجام يك عمل توسط CPU مراحل زيادي بايد طي شود تا آن عمل انجام شده و نتيجه مطلوب حاصل گردد.

به طور خلاصه براي انجام يك دستور مراحل زير انجام مي شود:
• ابتدا عمليات Fetch ، يعني آوردن دستور از داخل حافظه ( RAM ) به داخل CPU انجام گيرد.
• بعد از اين مرحله دستور بايد Decode شده تا CPU متوجه شود كه چه عملي بايد انجام گيرد.
• در مرحله بعد عمل Execute انجام مي گيرد كه دستور در واقع در اين مرحله اجرا مي گردد. انجام اين اعمال بر عهده قسمت هاي گوناگوني از CPU مي باشد كه تمامي آنها توسط مولد پالس ساعت CPU همزمان مي گردند.
منظور از دستور در اين مرحله ساده ترين نوع دستورات مي باشد مثلاً ضرب دو مقدار با يگديگر و يا جمع كردن عددي با عدد ديگر.
مجموعه دستوراتي كه در يك CPU مي توانند مورد استفاده قرار گيرند Instruction Set نام دارد.

سرعت پردازنده و Clock Puls
كارايي ، كليد موفقيت يك CPU مي باشد. اعمالي كه باعث مي شود كارايي يك  CPU افزايش يابد ، مواردي هستند كه موجب برتري يك CPU اينتل به AMD و يا بالعكس مي شود. يكي از راه هاي افزايش كارايي ، بالا بردن سرعت ساعت( Clock Speed )  پردازنده مي باشد. همانطور كه مي دانيد پردازنده ها براي كار نياز به عاملي به نام Clock Puls ( پالس ساعت )  دارند.
پردازنده ها فركانس پايه كه اكثرا سرعت پاييني هم دارد ( مثلا 133 يا 200 مگاهرتز) را از مادر برد مي گيرد و بر اساس سرعت خود آن را در يك ضريبي خاص ضرب مي كند تا فركانس اصلي پردازنده را ايجاد كندبه عنوان مثال يك پردازنده Pentium 4 2.8GHz كه FSB آن 533 مگاهرتز مي باشد فركانس 133مگاهرتز را از مادريرد مي گيرد و آن را در عدد 21 ضرب مي كند.اين پردازنده در هر ثانيه 2800 ميليون پالس توليد مي كند در نتيجه اگر به طور مثال هر دستورالعمل در يك پالس انجام گيرد اين پردازنده قادر است در هر ثانيه 2800 ميليون دستور العمل را اجرا كند بنابراين در يك پردازنده هر چه تعداد پالس ها در يك ثانيه افزايش يابد تعداد دستورات بيشتري در هر ثانيه انجام شده و كارايي CPU افزايش مي يابد.
اما نكته قابل توجه اينست كه افزايش سرعت با مشكلاتي نيز همراه خواهد شد بطور مثال افزايش بيش از حد سرعت مي تواند در نحوه عملكرد ترانزيستور ها تاثير زيادي ايجاد كند كه مسئله موجب از كار افتادن پردازنده و بيش از حد داغ شدن آن مي شود.

Pipelining
متداولترين راه براي افزايش سرعت يك پردازنده ، بالا بردن فركانس آن مي باشد اما را ه هاي ديگري نيز وجود دارد كه به وسيله آن مي توان مقدار قابل توجهي كارايي يك پردازنده را افزايش داد راه هايي چون استفاده از Pipelining ، حافظه نهان ( Cache Memory) و Dual Core .
Pipelining ، روشي مي باشد كه مدت زيادي است در پردازنده ها از آن استفاده مي شود در اين روش پردازنده ها كمي باهوش تر عمل مي كند.

براي واضح تر شدن موضوع Pipelining ، مثالي از اجراي يك دستور در CPU را شرح مي دهيم ؛ يك پردازنده را در نظر بگيريد كه در هر پالس يك دستورالعمل را اجرا مي كند. در اولين پالس ، دستور را از داخل حافظه اصلي ( RAM ) به داخل CPU  انتقال داده مي شود. در پالس بعدي CPU  دستور را Decode و در پالس سوم دستور اجرا مي شود . در پالس چهارم نتيجه عمل ذخيره مي گردد كه ا ين چرخه به صورت متوالي ادامه پيدا خواهد كرد.
در صورتيكه يك پردازنده داراي قابليت Pipelining باشد مي تواند چند عمل را در يك زمان و به صورت موازي انجام دهد بدين ترتيب كه :
• در پالس اول ، دستور اول از حافظه اصلي خوانده  مي شود.
• در پالس دوم ، دستور اول Decode گشته و همزمان دستور العمل دوم از حافظه اصلي خوانده  مي شود.
• در پالس سوم ، دستور العمل اول اجرا ، همزمان دستورالعمل دوم Decode و دستور العمل سوم از حافظه اصلي خوانده  مي شود.
بدين ترتيب اين كارها همگي در يك زمان انجام مي گيرند كه به Pipelining معروف مي باشد.

طراحان و كارشناسان با انجام تغيير در معماري CPU ها توانستند با تكنولوژي Pipelining كارايي پردازنده را تا 4 برابر افزايش دهند.
نتيجه اي كه از اين قسمت مي توان گرفت اينست كه سرعت در پردازنده ها فقط به عامل فركانس بستگي ندارد بلكه فركانس فقط يكي از عوامل مهم در سرعت آنها مي باشد به همين دليل است كه كمپاني AMD بر خلاف اينتل نام پردازنده هاي خود را بر حسب فركانس بيان نمي كند بطور مثال پردازنده AMD Athlon XP 1800+ داراي فركانسي معادل 1533 مگاهرتز مي باشد اما اينتل تمام مدل هاي خود را برحسب سرعت فركانس آنها بيان مي كند به (  Pentium 4 2800MHz ) .

Cache Memory
يكي ديگر از راه هاي افزايش كارايي در پردازنده ها استفاده از حافظه نهان يا همان Cache Memory مي باشد.
با يك مثال وظيفه حافظه نهان ( Cache Memory ) را شرح مي دهيم :
بخش بايگاني اداره اي را در نظر بگيريد .كارمند اين بخش ،  پرونده ها را منظم در قفسه هاي متراكم و شلوغ قرار داده است.
فرض كنيد پيدا كردن يك پرونده بطور ميانگين يك دقيقه از وقت كارمند را بگيرد.اگر كارمند قسمت بايگاني احتمال دهدكه ممكن است مجددا به اين پرونده مراجعه شود و به جاي آنكه آن را مجددا در قفسه قرار دهد روي ميز خود بگذارد در مراجعه بعدي به همان پرونده ديگر زماني براي جستجو و پيدا كردن آن تلف نخواهد شد.
وظيفه حافظه نهان يا Cache Memory نيز دقيقا همين است . حافظه نهان در حقيقت همان ميز كارمند است ( كه در مقايسه با قفسه ها از ابعاد بسيار كوچكي برخوردار مي باشد ) و پرونده نيز در حكم دستور العمل و يا داده اي مي باشد كه از آن زياد استفاده مي شود. پردازنده در هنگام اجراي يك برنامه و خواندن اطلاعات از حافظه اصلي ، با دستورات و يا داده هايي برخورد مي كند كه به دفعات از آنها استفاده مي شود.
براي جلوگيري از مراجعه از تكرا ر مراجعه پردازنده به حافظه اصلي براي خواندن دستورات و يا داده هاي تكراي اين اطلاعات به قسمتي به نام حافظه Cache ممنتقال مي گردد. اين حافظه به دليل اينكه از نوع حافظه هاي Static مي باشد( بر خلاف حافظه اصلي كه از نوع Dynamic مي باشد ) داراي سرعت بسيار بيشتري نسبت به حافظه اصلي است و زمان مراجعه به آن بسيار كمتر از زمان مراجعه به حافظه اصلي ( RAM ) مي باشد.
همانطور كه مي دانيد حافظه اصلي ( RAM ) از تعداد بسيار زيادي خازن تشكيل شده است اما در Cache Memory همانند CPU در ساختمان آن از ترانزيستور استفاده شده است و به همين دليل است كه افزايش مقدار Cache در پردازنده ها با افزايش قيمت همراه است . در حال حاضر مقدار حافظه نهان در پردازنده ها معمولي از 256 كليو بايت تا 1 مگابايت مي باشد.

CPU و اصطلاح نانومتر تكنولوژي 
همانطور كه در ابتدا نيز به آن اشاره شد يك پردازنده متشكل از چند صد ميليون ترانزيستور است.
استفاده از Pipelining ،  Cache Memory و موارد ديگر در ساختار داخلي پردازنده ها موجب افزايش تعداد ترازيستور ها مي شود بطوريكه در پردازنده جديد تعداد ترازيستور ها تقريبا دو برابر شده است. اين افزايش ترانزيستور ها موجب شد كه متخصصان شركت هاي سازنده پردازنده رو به كاهش اندازه ترانزيستور ها بياورند تا بتواند از ترانزيستور هاي بيشتر در هسته پردازنده استفاده نمايند.
تا دو سال قبل اندازه هر ترانزيستور 180 نانومتر بود كه بعد از مدتي به 130 نانو و 90 نانو رسيد و اخيرا نيز اينتل پردازنده Pentium D 900  را با تكنولوژي 65 نانو عرضه كرده است. اما مشكلي كه با افزايش تعداد ترانزيستور ها پيش آمده اينست كه اين عمل موجب افزايش توان مصرفي و همچنين توليدگرماي بسيار زياد توسط CPU  مي باشد.

پردازنده هاي دو هسته اي
شركت هاي Intel و AMD با كاهش سايز ترانزيستورها سعي مي كنند تا بتوانند از ترانزيستورها بيشتري در يك CPU استفاده كنند. اين قابليت موجب شده است كه اين شركت ها بتوانند در يك پردازنده از دو هسته( Dual Core ) استفاده كنند اين عمل در افزايش كارايي پردازنده ها بسيار موثر مي باشد.
شركت  AMDاخيرا پردازنده هاي Dual Core خود با نام Athlon64 X2 را وارد بازار كرده است و در پي آن نيز شركت Intel براي ماندن در عرصه رقابت پردازنده هاي دو هسته اي خود را نيز به بازار ارائه كرده است.

سه علل كاهش سرعت سيستم وراههاي رفع آن:

سه علل كاهش سرعت سيستم وراههاي رفع آن:

حرارت و دمای پردازنده
پردازنده های جديد حرارت بسيار بالائی را توليد می نمايند و به همين دليل است كه تمامی آنها به نوع خاصی از عناصر خنك كننده نياز دارند . ماشين هائی كه از آنها برای بازی های كامپيوتری و يا ساير فعاليت های سنگين استفاده می گردد ، می بايست از سيستم های خنك كننده بيشتری استفاده نمايند. در صورت افزايش حرارت پردازنده ، سرعت سيستم كاهش و رفتار آن تصادفی می گردد. مادربردهای جديد قادر به مانيتورينگ حرارت پردازنده بوده و می توانند وضعيت آن را با استفاده از پتانسيل های موجود در BIOS گزارش می نمايند .
فن پردازنده ممكن است به دلايل متعددی با مشكل مواجه گردد :

• عدم چرخش مناسب و يكنواخت فن به دليل وجود گردو خاك

• بروز مشكل برای موتور فن

• بروز مشكل برای ياطاق های فن

در برخی حالات با گوش دادن به صدای كامپيوتر می توان از وضعيت عملكرد فن پردازنده آگاه گرديد . در صورت بروز مشكل برای فن ( خصوصا" ياطاق های آن ) ، سروصدای سيستم غيرعادی و حتی ممكن است باعث ايجاد لرزش در كيس گردد . در بسياری از موارد شايد نيازی به تعويض فن نباشد و بتوان با استفاده از هوای فشرده گردو خاك آن را پاك و زمينه استفاده مجدد از آن را فراهم نمود ( با در نظر گرفتن اين واقعيت كه عمرمفيد فن كاهش يافته است ) . به منظور مانيتورينگ آخرين وضعيت فن و حرارت پردازنده ، می توان از نرم افزارهای متعددی استفاده نمود .

استفاده از حافظه های نامناسب
حافظه اصلی يا همان RAM به دلايل متعددی می تواند باعث بروز مشكل در سيستم گردد :

• پائين بودن سرعت RAM نسبت به سرعت بهنيه ماشين

• وجود اشكالات جزئی در RAM كه صرفا" در موارد خاص خود را نشان خواهد داد .

• افزايش غيرقابل قبول حرارت RAM

در گذشته ای نه چندان دور ، خريد حافظه جديد برای كامپيوتر كار ساده ای بود و صرفا" لازم بود خريداران نسبت به سرعـتی كه مادربرد از آن حمايت می نمايد و حداكثر حافظه قابل قبولی كه می توان در يك اسلات مادربرد قرار داد ، آگاهی داشته باشند . امروزه حافظه هائی با فناوری های متفاوت و سرعت های مختلف ارائه شده است . برخی مادربردها به منظور نيل به حداكثر توانمندی خود ، نوع خاصی از حافظه را تجويز نموده و در مقابل ساير حافظه ها از خود مقاومت نشان می دهند . مثلا" يك مادربرد ممكن است از حافظه های ECC RAM حمايت نمايد ولی همچنان قادر به استفاده از حافظه های non-ECC RAM باشد و يا ممكن است از حافظه های PC3200 DIMMs و PC2700 حمايت نمايد .در چنين مواردی ، تنظميات BIOS می بايست تغيير داده شود . در صورت استفاده از حافظه ای كه قادر به تامين حداكثر مشخصات سيستم نمی باشد ، كارآئی سيستم كاهش خواهد يافت .
وجود اشكالات جزئی در تراشه های RAM می تواند ناپايداری و كاهش سرعت سيستم را به دنبال داشته باشد . برخی از تراشه های RAM به دليل كيفيت پائين ممكن است سرعت سيستم را كاهش داده و يا باعث نمايش صفحه معروف Blue Screen موسوم به "صفحه مرگ" گردند .
در گذشته ، كاربران نگران داغ شدن تراشه های RAM نبودند چراكه آنها حرارت بالائی را توليد نمی كردند . هم اينك اين وضعيت تغيير يافته و از انواع جديدی از حافظه های RAM خصوصا" SDRAM استفاده می گردد . در صورتی كه تراشه های RAM نصب شده بر روی سيستم حرارت بالائی را توليد می نمايند ، می بايست يك فن جداگانه برای خنك كردن حافظه خريداری گردد . در صورتی كه مادربرد از فن حافظه حمايت نمی نمايد ، می توان يك كارت فن جداگانه را تهيه و آن را در يكی از اسلات های PCI نصب نمود.
برخی مادربردها به كاربران امكان استفاده از حافظه هائی با سرعت های متفاوت را می دهند ولی به صورت پيش فرض با حافظه ای كه دارای پائين ترين سرعت است كار خواهند كرد .

ايجاد مشكل برای هارد ديسك
قبل از بروز مشكلات حاد و غيرقابل جبران برای هارد ديسك ، می توان از علائم و نشانه های متعددی به منظور تشخيص و پيشگيری از بروز يك فاجعه استفاده نمود. اين موضوع به نوع مشكل ايجاد شده ( مكانيكی ، الكترونيكی ، منطقی ) بستگی خواهد داشت .
از علائم اوليه زير می توان به منظور تشخيص مشكل يك هارد ديسك استفاده نمود :

• كند بودن سرعت دستيابی بر روی درايو آسيب ديده

• مشاهده تعداد قابل توجهی از سكتورهای بد در زمان استفاده از برنامه هائی نظير scandisk و chkdsk

• مشاهده بدون دليل Blue Screen

• بروز اشكال در راه اندازی سيستم بطور متناوب

تشخيص يك هارد ديسك معيوب به مهارت خاص‍ی نياز ندارد و می توان با گوش دادن به كامپيوتر و شنيدن صدای هارد ديسك تا حدود زيادی نسبت به سالم بودن وضعيت آن آگاهی يافت . در صورت بروز مشكل برای هارد ديسك ، صدای آن غيرعادی و فرآيند نوشتن بر روی هارد ديسك طولانی تر می گردد ، چراكه زمان زيادی صرف يافتن سكتورهای سالم خواهد شد . وضعيت فوق در صورت استفاده از سيستم فايل های مطمئن تری نظير NTFS مشهودتر خواهد بود و ساير سيستم فايل ها ممكن است صفحه blue screen را نمايش دهند .
پس از اطمينان از اين موضوع كه سرعت سيستم كاهش يافته است ، می توان با توجه به نوع سيستم فايل نصب شده بر روی كامپيوتر از برنامه هائی نظير scandisk و يا chkdsk استفاده نمود . در صورتی كه در مكانی از هارد ديسك يك سكتور بد مشاهده گرديد كه قبلا" فاقد مشكل بوده است ، اين احتمال وجود دارد كه عمر مفيد هارد ديسك رو به اتمام است و می بايست پس از تهيه backup از اطلاعات مهم موجود بر روی سيستم ، آن را تعويض نمود .
صدای هارد ديسك و عملكرد برنامه های scandisk و يا chkdsk بهترين علائم به منظور تشخيص بروز مشكل در يك درايو آسيب ديده ای می باشد كه ممكن است در ادامه باعث از كارافتادن سيستم گردد . در صورت مديريت يك سيستم از راه دور و يا عدم امكان خاموش نمودن سيستم به منظور بررسی مشكل ، می توان از برنامه هائی كه وضعيت هارد ديسك را مانيتور می نمايند ، استفاده نمود ( نظير Executive Software's DiskAlert ) .

تنظيمات BIOS
يكی از عواملی كه می تواند سهم عمده ای در كاهش كارآئی يك كامپيوتر داشته باشد و معمولا" مورد توجه جدی قرار نمی گيرد ، تنظيمات BIOS است . اكثر كاربران تنظيمات BIOS را همانگونه كه در شركت توليد كننده انجام شده است ، پذيرفته و آنها را با همان وضعيت استفاده می نمايند . عدم مطابقت تنظيمات BIOS با پيكربندی بهينه ماشين  ، از جمله عوامل مهم در كاهش كارآئی يك كامپيوتر می باشد. اغلب كاربران ، پس از بررسی‌ كارشناسی اقدام به تغيير تنظيمات BIOS می نمايند كه قطعا" با تنظيمات انجام شده در كارخانه توليد كننده يكسان نخواهد بود .
به منظور آگاهی از تنظيمات بهينه BIOS با توجه به نوع مادربرد ، يك بانك اطلاعاتی خاص وجود ندارد ولی با يك جستجوی ساده بر روی نام مادربرد و BIOS می توان به تنظميات صحيح دست يافت . همچنين ، با بهنگام سازی BIOS نصب شده بر روی مادربرد می توان وضعيت آن را بهبود بخشيد. بدين منظور لازم است پس از مراجعه به سايت توليد كننده مادربرد و دريافت نرم افزار و دستورالعمل های مربوطه ، اقدام به ارتقاء BIOS نمود .

سازگاری كنترل كننده و نوع ديسك
برخی از كاربران پس از مشاهده افت سرعت سيستم به اميد بهبود وضعيت كامپيوتر خود اقدام به تغيير هارد ديسك می نمايند ، ولی ممكن است در عمل چنين اتفاقی نيافتد و تلاش آنان تاثير چندانی بر روی بهبود كارآئی سيستم نداشته باشد . اين موضوع می تواند دلايل متعددی داشته باشد . عدم حمايت مادربرد از تمامی پتانسيل های هارد ديسك جديد ، يكی از متداولترين دلايل در اين زمينه می باشد. بديهی است در چنين مواردی با هارد ديسك جديد همانند هارد ديسك های قديمی برخورد خواهد شد . بنابراين لازم است در زمان نصب تجهيزات جديد سخت افزاری نظير هارد ديسك ، دفترچه راهنمای مادربرد به دقت مطالعه شود تا مشخص گردد كه مادربرد از چه نوع اينترفيس IDE حمايت می نمايد .
استفاده از كابل های نامطلوب و گاها" فرسوده نيز می تواند يكی از دلايل عدم افزايش كارآئی هارد ديسك های جديد نصب شده بر روی يك سيستم باشد . در بسياری از موارد ممكن است با تغيير كابل های درايو شاهد افزايش و يا بهبود كارآئی سيستم باشيم .
فناوری توليد هارد ديسك ها معمولا" در بازه های زمانی يك سال تا 18 ماه تغيير و بهبود پيدا می نمايد و علاوه بر اين كه ظرفيت آنها بطرز قابل توجهی افزايش می يابد ، سرعت و كارآئی آنها نيز افزايش چشمگيری پيدا می نمايد . با استفاده از هارد ديسك های جديد ، سرعت سيستم بطرز كاملا" ملموسی افزايش خواهد يافت . ديسك های سريال جديد SATA ( برگرفته از Serial ATA ) ، بمراتب سريعتر از ديسك های موازی قديمی از نوع ATA می باشند .

ترفند

برای بدست آودن عملکرد بهتراز کامپیوتری که حداقل دارای 32 مگابایت حافظه RAM است می توان آن را بهینه کرد تا هم کامپیوتر دستورات را به راحتی انجام دهد و هم سرعت و کارایی سیستم بالا رود. اکنون قصد داریم ترفندی را به شما معرفی کنیم که میتوانید این کارها را انجام دهید و به نوعی حافظه سیستم خود را مدیریت کنید.

بدین منظور:
1- بر روی My Computer راست کلیک کنید و به Properties بروید.
2- به قسمت Proformance رفته ودکمه File System رابزنید (در ویندوز XP باید به تب Advance رفته و در قسمت Proformance دکمه Settings را بزنید).
3- در قسمت Hard Disc ودر ناحیه Setting از لیست کشویی گزینه Network Server را انتخاب کنید (در ویندوز XP از پنجره Proformance Options گزینه Adjust for best performance را انتخاب کنید).
بدین ترتیب به شکلی بهینه تر ار حافظه استفاده می کنید وسرعت سیستم شما بالا تر میرود.

پردازنده های 64 بیتی

پردازنده های 64 بیتی

شرکت AMD با ساخت اولین مدل اتلون 64 بیتی و اینتل با ساخت پردازنده XEON   سری DP اولین گام ها را در ساخت پردازنده های 64 بیتی برداشتند.

مزایای پردازنده های 64 بیتی:

1-    قابلیت دسترسی به میزان حافظه بیشتر برای سیستم عامل ( تا 136 گیگا بایت !)

2-    اختصاص 4 گیگا بایت حافظه به هر برنامه کاربردی برای اجرا

3-    Backward Compatible : این پردازنده ها به طور کامل از سیستم عامل ها و برنامه های 32 بیتی پشتیبانی کرده و هیچ خللی را در برنامه های قبلی وارد نمیکنند

     نکته ) این پردازنده ها تنها در صورت اجای سیستم عامل های 64 بیتی مثل ویندوز 2003                                                                                    یا XP نسخه 64 می توانند قدرت خودشان را به نمایش بگذارند. ولی در صورت اجرا بر روی سیستم عامل های 32 بیتس نیز مزایایی به شرح زیر دارند :

1-    استفاده از فرکانس بالا جهت اجرای تعداد بیشتری دستور العمل در واحد زمان

2-    استفاده از مقدار بیشتر کش سطح 2 (L2 Cache) جهت افزایش سرعت دسترسی به اطلاعات

3-    استفاده از سیلیکون هایی با کیفیت بالاتر و با ترانزیستور های بیشتر باز هم در راه افزایش سرعت

 

محصولات اینتل INTEL :

1-    پردازنده های سری 64  xeon

o       قدرت انعطاف بالا

o       2 مگا بایت کش سطح 3 (L3 Cache)

o       امکان اجرای برنامه های 32 و64 بیتی با کارایی بالا

o       افزایش کارایی 50 درصدی نسبت به xeon  های 32 بیتی قدیمی تر

o       پشتیبانی و استفاده از DDR2 و PCI Express

o       کاربرد در وب سرور ها و ایمیل سرور ها

 

2-    پردازنده های سری  xeon 64bit MP :

o       قدرتمند ترین و سریع ترین پردازنده با نام xeon

o       قدرت بالای دسترسی به حافظه

o       8 مگا بایت کش سطح 3 (L3 Cache)

o       بهترین انتخاب برای سرور های لایه واسط یا Application Server

o       کاربرد در سرور های بانک اطلاعاتی با حجم زیاد اطلاعات و پردازش بالا

 

3-    پردازنده های سری  xeon 64bit workstation :

o       استفاده از قابلیت های NetBurst ، PCI Express ، کش سطح 2 (L2 Cache)

o    استفاده از فناوری Hyper Threading  

o       اجرای برنامه های طراحی مهندسی و گرافیک با کارایی و سرعت بالا

 

4-    پردازنده های سری Itanum2 :

o       قدرتمند ترین و با ثبات ترین پردازنده های ساخت اینتل

o       ارایه در سه مدل به نام های DP ، MP و Low Voltage

o       9 مگابایت حافظه کش سطح 3 (L3 Cache)

o       کاربرد در سیستم های لایه واسط ، بانک های اطلاعاتی و سیستم های مدیریتی پیچیده

o       جایگزینی قوی برای سیستم های اطلاعاتی موجود بر روی پردازنده های RISC ساخت IBM

 

محصولات AMD :

 

1-    AMD Athlon 64 :

o       اجرای برنامه های 32 و 64 بیتی با کارایی بالا

o       عملکرد فوق العاده در برنامه های گرافیکی ، مالتی مدیا و بازی های سه بعدی ویرایش فیلم و تصاویر و ...

o       ارئه در 2 مدل . FX برای کاربرد های دسکتاپ و MP برای سرور ها

2-    Opteron

o همپای پردازنده های xeon 64 بیتی و تا حدودی پردازنده های ایتانیوم

o قابلیت آدرس دهی 256 ترا بایت حافظه !

o توان مصرفی پایین ( 55 وات در سری HE و 30 وات در سری EE )

o به صرفه ترین راه حل در کاربردهای دسکتاپ و تا حدودی تجاری

3-    Turion

o   ایجاد قابلیت نصب سیستم عامل های 32 و 64 بیتی بر روی نوت بوک های با تکنولوژی Mobile

o   وزن بسیار پایین ، مصرف انرژی پایین ، ایجاد حرارت محدود

o     سازگاری بسیار بالا با فناوری بی سیم  (Wireless)